حسین پورمحی آبادی؛ احمد قرائی سلطان آبادی
چکیده
احساس اطمینان مجرمین از عدم خلل در شبکه زیستی و اِعمال حقوقشان را میتوان از جمله علل ارتکاب سرقتهای مکرر در ایران دانست.از طرفی،ناکارآمدی مجازاتهای بدنی و زندان نیز بر اساس پژوهشهای متعدد به اثبات ...
بیشتر
احساس اطمینان مجرمین از عدم خلل در شبکه زیستی و اِعمال حقوقشان را میتوان از جمله علل ارتکاب سرقتهای مکرر در ایران دانست.از طرفی،ناکارآمدی مجازاتهای بدنی و زندان نیز بر اساس پژوهشهای متعدد به اثبات رسیده است.بنابراین،نگاهی به تغییر مجازات سرقت در ایران(اعم از حدی و تعزیری) ضروری به نظر میرسد.بر این اساس،از آنجا که حق مالکیت،متناسبترین مصداق مشترک بین شبکه زیستی و نیز حقوق سارقین با موضوع جرم سرقت است؛پژوهش حاضر،نگاه خود را بر تعیین محدودیت در اعمال این حق به عنوان مجازات سرقت،متمرکز نموده است.یافتهها نشان داد که در شرع،برخی مفسرین،واژه قرآنی نکال را به رسوایی سارق تعبیر کردهاند و ارضای بزهدیده نیز به باور برخی پژوهشگران به عنوان هدف نهایی شارع از حد سرقت معرفی شده است.این مبانی،نگاه یادشده را موجه مینمایند.در حقوق کیفری ایران نیز از یک طرف،آموزههای فقه شیعه شامل قاعده ید،اصل ولایت فقیه و حقیقت شرعیه لفظ حد و از طرف دیگر،مواد متعددی از قانون مجازات اسلامی(که برخلاف نظر مشهور فقها در موجب و نوع حد،تغییر دادهاند)،شواهد این نظرند.ممنوعیت داشتن دسته چک و یا اصدار اسناد تجاری موضوع بندهای ج و ث ماده 23 و نیز بند ث ماده 20 در خصوص اشخاص حقوقی نیز از بارزترین دلایل برای این نگاه محسوب میشوند.
