دانشگاه علوم اسلامی رضوی آموزه‌های حقوق کیفری 2251-9351 10 6 2014 01 21 انتساب مسئولیت کیفری به اشخاص حقوقی در نظام کیفری ایران و انگلستان 57 88 758 FA محسن شریفی دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم‌شناسی محمدجعفر حبیب‌زاده استاد دانشگاه تربیت مدرس محمد عیسایی تفرشی استاد دانشگاه تربیت مدرّس محمد فرجیها استادیار دانشگاه تربیت مدرّس Journal Article 2020 07 21 <em>عدم تکافوی ضمانت اجراهای اداری و مدنی در مهار فعالیت‌های خطرناک اشخاص حقوقی، نظام‌های حقوقی همچون انگلستان ـ</em><em> </em><em>از قرن 19‍ـ  و اخیراً ایران ـ</em><em> </em><em>از 1/2/1392ـ را بر آن داشته است تا بر پایۀ دلایلی چون واقعیت جرم‌شناختی، مشابهت مبانی پذیرش مسئولیت مدنی و مسئولیت کیفری این اشخاص، دقت بیشتر اعضا و سهام‌داران در انتخاب مدیران، دشواری شناساییِ اشخاص حقیقی مقصّر، مسئولیت کیفری آنان را به رسمیت بشناسند. اما پذیرش این مسئولیت همراه با این سؤال اساسی است که معیار انتساب جرم به شخص حقوقی چیست؟ چگونه می‌توان عنصر تقصیر را به این موجود اعتباری نسبت داد؟ دکترین حقوقی در خصوص چگونگی انتساب جرم به شخص حقوقی، به مدل واحدی قائل نیست. برخی از این مدل‌ها چون مسئولیت نیابتی، با توسل به اصل نمایندگی، به مسئولیت غیر مستقیم برای شخص حقوقی قائل هستند. در مقابل، بعضی دیگر از مدل‌ها همچون دکترین همانندسازی و دکترین سیاستِ شخص حقوقی، مسئولیت را مستقیماً متوجه این موجود می‌کنند. این جستار ضمن پاسخ به پرسش‌های بالا و بررسی رویکرد دو نظام مذکور، بر این فرض استوار است که مدلی از مسئولیت مناسب‌تر است که بر پایۀ قصور سیستمی استوار باشد.</em>   https://cld.razavi.ac.ir/article_758_3aa553002429f25dc23dacb0d6fb95f3.pdf