حسن قاسمی مقدم؛ نیکو نیک زر؛ مریم فرجی؛ علی تولایی
دوره 16، شماره 18 ، اسفند 1398، ، صفحه 387-416
چکیده
نظام تقنینی ایران، به جرم انگاری صریح و جامعی در خصوص بمب گذاری، نپرداخته است. تنها در برخی قوانین به شکل پراکنده به « قرار دادن مواد منفجره » در برخی صنایع اشاره شده است. اما ارتکاب این پدیده جنایی ...
بیشتر
نظام تقنینی ایران، به جرم انگاری صریح و جامعی در خصوص بمب گذاری، نپرداخته است. تنها در برخی قوانین به شکل پراکنده به « قرار دادن مواد منفجره » در برخی صنایع اشاره شده است. اما ارتکاب این پدیده جنایی در رابطه با سایر صنایع، وسایل و تاسیسات مورد استفاده عمومی و محیط زیست، مشمول قانون گذاری منسجمی قرار نگرفته است. هدف این تحقیق که با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده، این است که رویکرد قوانین جاری ایران را نسبت به بمب گذاری تحلیل نماید و ارتباط میان مفهوم و مصادیق محاربه، افساد فی الارض و بغی با بمب گذاری را تبیین کند. با توجه به خلأ تقنینی در این باره باید گفت دلایلی همچون قابلیت جنایی بمب به عنوان وسیله مجرمانه، لزوم تعقیب کیفری شروع به بمب گذاری، ایجاد انسجام در قوانین مربوط به تخریب و احراق کیفری و حمایت کامل از تمامی صنایع، منابع انرژی و محیط زیست، ضرورت جرم انگاری مستقلی را در این باره روشن می سازند. سیاست کیفری جدید، می تواند با تفکیک انواع بمب گذاری ها، بر مبنای نوع بمب، موضوع جرم و ویژگی های مرتکب و شرایط زمانی و مکانی، نظام کیفرگذاری معقول و متناسبی را طراحی نماید.
