A Reflection on the Approach of the Draft Amendment to Chapter Five of the Islamic Penal Code (Ta'zirāt) Regarding Forgery and Use of Forged Documents

Document Type : scientific

Author

Assistant Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Faculty of Law and Political Science, Shiraz University, Shiraz, Iran.

Abstract

The innovations in the new draft of the Islamic Penal Code concerning forgery and the use of forged documents include the identification of additional forms of this crime and related conduct, logical categorization of its natural and legal perpetrators, more precise elaboration of intellectual forgery, the inclusion of currency counterfeiting and mutilation within the scope of forgery, consolidation of provisions governing banknote forgery along with modifications, and the revision of the quantity and quality of some sanctions. Nevertheless, the implemented changes do not entirely remedy the deficiencies of previous regulations. Despite its necessity, the draft has neglected to criminalize certain acts contrary to public interest related to forgery, such as the transportation and possession of forged documents and objects—particularly money and currency—as well as the manufacture, possession, and trade of tools used for such acts. Furthermore, the intervention of legal persons in this domain is inadequately addressed, with emphasis only placed on the violation of research rules and ethics. Additionally, where indirect reference is made to intellectual forgery attributed to the personnel of governmental institutions, it lacks specific provisions and differential sanctions. In any case, this research, employing a descriptive-analytical method and using library resources, discusses the positive and negative aspects of the approach taken by the aforementioned draft.

Keywords

Main Subjects

References

  1. بارانی، محمد. (1403ش). جعل و تزویر در قانون و رویۀ قضایی ایران. تهران: مرکز آموزش قوه قضائیه.
  2. پاسبان، محمدرضا. (1402ش). حقوق شرکت‌های تجاری. تهران: سمت.
  3. پیمانی، ضیاء‌الدین. (1392ش). جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی. تهران: میزان.
  4. حاجی‌ده‌آبادی، احمد؛ گل‌محمدی شورکی، علیرضا. (1399ش). جعل مفادی، در نظام کیفری ایران با تأکید بر رویۀ قضایی، مطالعات علوم سیاسی. حقوق و فقه، 6(4)، 246-228. https://civilica.com/doc/1502192/
  5. حیدری، پوریا. (1401ش). نکته‌ها در حقوق جزا. تهران: چتر دانش.
  6. جعفری، مجتبی. (1395). مبانی و اصول مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در قانون مجازات اسلامی. پژوهشنامۀ حقوق کیفری، 2، ص7-32. https://jol.guilan.ac.ir/article_2028.html
  7. زراعت، عباس. (1394ش). شرحی بر قانون مجازات اسلامی. تهران: ققنوس.
  8. زیرائی، محمدحسن؛ موسوی، سید ابراهیم؛ مرادی، سید فاطمه. (1402ش). شرح جامع حقوق قانون مجازات اسلامی. تهران: کتاب آوا.
  9. ساریخانی، عادل. (1384ش). جرایم علیه امنیت و آسایس عمومی. قم: دانشگاه قم.
  10. سالاری شهربابکی، میرزا مهدی. (1393ش). جعل و تزویر. تهران: جنگل.
  11. ستاری، بهزاد. (1403ش). شرح جامع حقوق جزای اختصاصی. تهران: ارشد.
  12. سلیمان‌پور، محمد. (1396ش). جعل اسناد در حقوق ایران. تهران: سمت.
  13. شاکری، ابوالحسن؛ رضایی سراجی، زهرا. (1393ش). تقلب در جعل اسناد. مجلۀ تحقیقات حقوقی، 65، ص161-186. https://lawresearchmagazine.sbu.ac.ir/article_56151.html
  14. شیری، عباس. (1401ش). جعل و تزویر. تهران: میزان.
  15. صادقی، سالار. (1401ش). مبانی مسئولیت کیفری دولت. تهران: مجد.
  16. غلامی، علی. (1402ش). حقوق جزای عمومی. تهران: میزان.
  17. فضلی، امیر. (1401ش). تحلیل جزایی عناصر سازندۀ جرم جعل و استفاده از سند مجعول در نظام کیفری ایران. رهیافت‌های نوین در مطالعات اسلامی، 12، ص283-314. https://civilica.com/doc/1880158/
  18. کامفر، بهداد. (1403ش). دورۀ پیشرفتۀ حقوق جزا. تهران: اندیشۀ نوین پژوهش.
  19. کوشا، ارسلان. (1381ش). مطالعۀ تطبیقی جرم جعل معنوی اسناد در حقوق جزای ایران و فرانسه. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد. دانشگاه امام صادق(ع). تهران.
  20. گرایلی، محمدباقر. (1389ش). بررسی جعل و تخریب و اخلال رایانه‌ای. آموزه‌های حقوقی، 14، ص159-188. https://cld.razavi.ac.ir/article_872.html
  21. گلشنی، محمد؛ میرسعیدی سید منصور؛ غلامی، حسین. (1401ش). سیاست جنایی ایران در پیشگیری از جعل اسناد خودرو با رویکرد انتظامی. جامعه‌شناسی سیاسی ایران، 5 (10)، ص1285-1300. https://doi.org/10.30510/psi.2022.322126.2889
  22. مصلایی، علیرضا. (1383ش). جعل و تزویر در حقوق کیفری ایران. تهران: ناشر سوم.
  23. معاونت منابع انسانی و امور فرهنگی دادگستری استان تهران. (1403ش). رویۀ قضایی محاکم استان تهران. تهران: انتشارات دادگستری کل تهران.
  24. منصور بستانی، علی‌جواد. (1401ش). آثار جعل رایانه‌ای در حقوق ایران و فرانسه. حقوق و علوم‌جزا، 24، ص112-125. https://joce.ir/user/articles/2859
  25. منصورآبادی، عباس. (1403ش). حقوق جزای عمومی 2. تهران: میزان.
  26. منصورآبادی، عباس؛ فتحی، محمدجواد. (1402ش). جعل و تزویر و جرایم وابسته. تهران: سمت.
  27. میرکمالی، سید علیرضا؛ عباس‌زاده امیرآبادی، احسان. (1393ش). تحلیل جرم جعل مفادی، آموزه‌های حقوق کیفری. 8، ص207-241. https://cld.razavi.ac.ir/article_688.html
  28. میرمحمدصادقی، حسین. (1403ش). جرایم علیه مصالح عمومی کشور. تهران: میزان.
  29. همتی، مجتبی. (1400ش). قلمرو شمول و استثنائات قانون مدیریت و خدمات کشوری و قانون کار؛ چالش‌ها و راهکارها. پژوهش‌های نوین حقوق اداری، 4 (11)، 243-273. https://doi.org/10.22034/mral.2022.539410.1193
  30. https://davoudabadi.ir/page/4361250
  31. https://davoudabadi.ir/p/3052789
Criminal Law Doctrines
Volume 21, Issue 28
December 2024
Pages 177-204

Files

History

  • Receive Date: 10 January 2025
  • Revise Date: 09 April 2025
  • Accept Date: 12 April 2025
  • Publish Date: 21 December 2024

Share

How to cite

Statistics