The Political Legitimacy of Liberty-Depriving Punishment in Positive Law and Islamic Jurisprudence

Document Type : scientific

Authors

1 Department of Law, Hamadan Branch, Islamic Azad University, Hamadan, Iran.

2 Department of Law, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran.

Abstract

Asignificant issue in the realm of sentencing, both in positive law and Islamic law, is the philosophical question of the "justification of punishment." Alongside the normative ethical justification of punishment, its political justification, referred to as "political legitimacy," is also considered. In criminal law, regarding the punishment of imprisonment, this question arises: by what reason and authority does the government deprive individuals of their liberty through the punishment of imprisonment, and what is the origin and source of this punishment? Therefore, the main focus of the present research is whether, regardless of the efficacy or inefficacy of imprisonment, its origin and source possess legitimacy? This article examines and answers this question using a descriptive-analytical method, drawing on library resources and references to authoritative jurisprudential sources. The result of this research is that this punishment has no divine origin, because in Islam, imprisonment and prisons do not hold a specific status and have been used as a precautionary measure without having a punitive nature. Although some jurists, citing narrations and verses regarding imprisonment, consider it legitimate and regard it as a religious punishment, from the perspective of the authors, although in contemporary society from the sociology of punishment perspective—because society has moved beyond corporal punishments and, on the other hand, Iranian society is not yet receptive to the implementation of modern punishments—the existence of this punishment in society is necessary, this punishment lacks existential legitimacy in Islam and is devoid of a divine origin and source.

Keywords

Main Subjects


  1. قرآن کریم

    1. آشوری، داریوش. (1397ش). دانشنامۀ سیاسی. تهران: مروارید.
    2. آیتی، سید محمدرضا؛ زرگوش‌نسب، عبدالجبار. (1390ش). نقد و بررسی فقهی نظرات مخالفان مجازات زندان. فقه و مبانی حقوق اسلامی، 3(7)، 5-55. https://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/6015513900701.pdf
    3. ابراهیم پورلیالستانی، حسین. (1387ش). اهداف و مبانی مجازات در دو رویکرد حقوق جزا و آموزه‌های دینی. قم: بوستان کتاب.
    4. امامی آرندی، حبیب. (1395ش). حقوق کیفری و فرمانروایی سیاسی؛ درآمدی بر نظریۀ سیاسی مجازات. مطالعات حقوق کیفری و جرم‌شناسی، 3(2)، 149-171.
    5. برهانی، محسن؛ محمدی‌فرد، بشری. (1395ش). کمال‌گرایی کیفری. مطالعات حقوق کیفری و جرم‌شناسی، شمارۀ 2.
    6. برهانی، محسن. (1396ش). اخلاق و حقوق کیفری. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
    7. بکاریا، سزار. (1403ش). رسالۀ جرایم و مجازات‌ها، (ترجمۀ محمدعلی اردبیلی). تهران: میزان.
    8. بولک، برنار. (1402ش). کیفرشناسی، (ترجمۀ علی‌حسین نجفی ابرندآبادی، چاپ 8، ویرایش 5). تهران: مجد.
    9. پالمر، مایکل. (1385ش). مسائل اخلاقی، (ترجمۀ علیرضا آل بویه). قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
    10. پرادل، ژان. (1402ش). تاریخ اندیشه‌های کیفری، (ترجمۀ علی‌حسین نجفی ابرندآبادی). تهران: سمت.
    11. حاجی‌ده‌آبادی، محمدعلی. (1388ش). اصلاح مجرمین در سیاست جنایی تقنینی ایران. مطالعات حقوق خصوصی، 39(3)، 83-104.
    12. حر عاملی، محمد بن حسن. (1409ق). وسائل الشیعه. قم: مؤسسۀ آل البیت.
    13. حسینی، فاطمه السادات. (1397ش). تأملی بر فلسفۀ مجازات در مقاصد شریعت. قم: آوای ابتکار.
    14. حقیقت، سید صادق. (1389ش). مبانی اندیشۀ سیاسی در اسلام. تهران: سمت.
    15. رستمی، هادی. (1398ش). ساختار نظریۀ مجازات و رابطۀ آن با نظریۀ سیاسی. در: دایرة‌المعارف علوم جنایی، (کتاب چهارم، زیر نظر: علی‌حسین نجفی ابرندآبادی). تهران: میزان.
    16. رستمی، هادی. (1395ش). تقابل وظیفه‌گرایی و غایت‌گرایی فایده‌محور در توجیه کیفر. پژوهشنامۀ حقوق کیفری ، 7(2)، 131-155.
    17. رستمی، هادی. (1399ش). حقوق کیفری و لیبرالیسم؛ بررسی کیفر در سنت فلسفی لیبرال. تهران: نگاه معاصر.
    18. شاهین‌مقدم، آزاده. (1399ش). کارکرد مجازات‌ها. در: جنیدی، لعیا؛ نیازپور، امیرحسن، (به کوشش)، دانشنامۀ سیاستگذاری حقوقی، نشر معاونت تدوین، تنقیح و انتشار قوانین و مقررات معاونت حقوقی رئیس جمهور.
    19. شیکر، دیوید. (1393ش). مفهوم و ماهیت مجازات، (ترجمۀ حسین آقایی جنت‌مکان). تهران: جنگل جاودانه.
    20. طبسی، نجم‌الدین. (۱۳۸۷ش). موارد السجن فی النصوص و الفتاوی، (ترجمۀ محمدعلی ابهری، بوذر دیلمی معزی، هادی رمضانی). قم: بوستان کتاب.
    21. ظفری، محمدرضا. (1398ش). مبانی عدالت جزایی در حقوق اسلامی. تهران: امیرکبیر.
    22. عزیزی، امیرمهدی. (1400ش). کیفر در نظام اقتدارگرای فراگیر و مردم‌سالار؛ مبانی، اهداف و معیارها. رسالۀ دورۀ دکتری. دانشگاه تهران. پردیس فارابی (قم).
    23. عزیزی، سید مجتبی؛ نوری ساری، حجت‌الله. (1394ش). شاخصه‌های اصلی اجتماع‌گرایی سندل بر اساس دو مفهوم سعادت و آزادی. پژوهشنامۀ علوم سیاسی، 10(4)، 164-142 https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.1735790.1394.10.4.5.2
    24. غلامی، حسین. (1395ش). کیفرشناسی؛ کلیات و پاسخ‌شناسی جرم. تهران: میزان.
    25. فرح‌بخش، مجتبی. (1392ش). جرم‌انگاری فایده‌گرایانه. تهران: میزان.
    26. فیرحی، داود. (1398ش). نظام سیاسی دولت در اسلام. تهران: سمت.
    27. کریمی، محمدعلی. (1399ش). بررسی مبانی فقهی مجازات زندان در اسلام. فقه و حقوق نوین. 1(3)، 138-152. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.27171469.1399.1.3.9.2
    28. کلینی، محمد بن یعقوب. (1399ش). الکافی، (ترجمۀ عباس به‌نژاد). قم: آرایه.
    29. محسنی، مرتضی. (1375ش). کلیات حقوق جزا. تهران: گنج دانش.
    30. نجفی ابرندآبادی، علی‌حسین. (1402ش). کیفرهای جامعه‌مدار. دیباچه در: برنار بولک، کیفرشناسی، (ترجمۀ علی‌حسین نجفی ابرندآبادی). تهران: مجد.
    31. هیوود، آندرو. (1389ش). مقدمۀ نظریۀ سیاسی، (ترجمۀ عبدالرحمن عالم). تهران: قومس.
    32. وینست، آندرو. (1371ش). نظریه‌های دولت، (ترجمۀ حسین بشیریه). تهران: نی.
    33. یزدیان جعفری، جعفر. (1391ش). چرایی و چگونگی مجازات. قم: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
    34. یکرنگی، محمد. (1396ش). مشروعیت سیاسی کیفر. قم: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
    35. Dubber, Markus. (2004). A Political Theory of Criminal Law. University of Toronto Legal Research papers.
Volume 21, Issue 28
December 2024
Pages 103-126
  • Receive Date: 11 December 2024
  • Revise Date: 13 September 2025
  • Accept Date: 16 September 2025
  • Publish Date: 21 December 2024