جواد صالحی
چکیده
معیارهای دادرسی عادلانه در دیوان کیفری بینالمللی دارای مٶلفههای در حال توسعه میباشند و در تعارض با جایگاه میانجی قرار گرفتهاند. میانجی در رویه قضایی دیوان کیفری از حقوق و مزایای شاهد برخوردار ...
بیشتر
معیارهای دادرسی عادلانه در دیوان کیفری بینالمللی دارای مٶلفههای در حال توسعه میباشند و در تعارض با جایگاه میانجی قرار گرفتهاند. میانجی در رویه قضایی دیوان کیفری از حقوق و مزایای شاهد برخوردار است. لیکن وضعیت متهم نسبت به وی در اساسنامه با ابهام مواجه است. میانجی با شناسایی، برقراری ارتباط و معرفی شاهد و قربانیان جرم به دادستان دیوان کیفری، راه اثبات جرائم بینالمللی را هموار میکند. بنابراین هویت میانجی برای حفظ امنیت وی در مقابل دولتها و هواداران متهم نباید افشا شود. اما میانجی در مظان اتهامِ سندسازی و ترغیب شهود و قربانیان بر شهادت دروغ علیه متهم است. مواجهه حضوری میانجی با متهم در جلسات دادرسی برای رفع این اتهام از وی ضروری است. لیکن دادستان حسب سیاستهای کیفری اجرایی در تعقیب جرایم بینالمللی با ادعای تعهد مستقل در حمایت از میانجی، قائل به عدم افشای هویت وی است. از این رو حل تعارض میان تعهدات دادستان و وظیفه دیوان کیفری در تضمین تحقق و توسعه معیارهای دادرسی عادلانه کیفری با چالشهای جدی مواجه است که موضوع این نوشتار قرار گرفته است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که افشای هویت میانجی در رویه قضایی دیوان کیفری، از الزامات دادرسی عادلانه تشخیص داده شده است. بیتردید این رویکرد دیوان، الگویی جدید و تأثیرگذار بر نظام حقوقی کشورها در ارتقای بایستههای آیین دادرسی کیفری است.
