نوع مقاله : پژوهشی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشتۀ حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده
اصل کیفیتمندی قوانین یکی از الزامات اصل قانونی بودن جرم و مجازات است که امروزه با توجه به فنی شدن قوانین کیفری و امکان تفسیرهای نادرست و شخصی از قوانین، اهمیتی بیشتر از اصل قانونی بودن پیدا کرده است، تا جایی که کشورهای دارای حقوقِ مترقی، این اصل را وارد قوانین خود نموده و حتی برخی مراجع رسیدگیکنندۀ فراملی قوانین مبهم را فاقد ارزش و غیرقابل استناد دانستهاند. در تحقیق پیشِرو، این موضوعِ مهم با روش توصیفی - تحلیلی بررسی شده است. اهمیت این اصل در جرائم علیه امنیت بهویژه در کشوری مانند ایران که رفتارهای متعددی را تحت عنوان جرائم امنیتی پیشبینی کرده و همچنین مراجع خاصی را جهت رسیدگی به این جرائم اختصاص داده است، بیشتر خود را نشان میدهد، زیرا کیفیت نداشتن قوانین مربوطه و ابهام در آنها و لزوم تفسیرهای شخصی که لزوماً منطبق با اصول و قواعد تفسیر نیستند، زمینه را برای نقض حقوق و آزادیهای فردی فراهم میکند. در نهایت این نتیجه حاصل شد که در بسیاری از جرائم علیه امنیت در نظام حقوقی ایران از عبارات مبهم و دوپهلو همچون متخاصم، تبلیغ علیه نظام، برهم زدن امنیت کشور، اماکن ممنوعه، اساس نظام، اخلال گسترده، تبانی علیه امنیت ملی و موارد مشابه در مصادیق جرائم استفاده شده است که تهدیدی جدی برای نقض اصل کیفیتمندی قوانین کیفری است. بر این اساس پیشنهاد شده است اصل کیفیتمندی قوانین کیفری به مانند اصل قانونی بودن جرم و مجازات در قوانین ماهوی پیشبینی گردد که میتواند امیدی برای اصلاح قوانین و حذف عبارات مبهم از قوانین کیفری شود.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Crimes against security in light of the principle of quality of laws
نویسندگان [English]
- Afshin Abdollahi 1
- Azar Rezagholi 2
1 Associate professor, Department of law, Humanities and Social Sciences,University of Kurdistan, Sanandaj, Iran.
2 PhD student in Criminal Law and Criminology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
چکیده [English]
The principle of quality of laws is one of the requirements of the principle of legality of crime and punishment which has gained more importance nowadays considering that criminal laws have become technical and false interpretations have got more common. This has urged countries with novel law to incorporate this principle into their laws and even some transnational adjudicating courts have ruled ambiguous laws as invalid and non-adduceable. Applying an interpretative-analytical method, the issue has been examined in this article. The importance of this principle in crimes against security, specifically in countries such as Iran, which has provided several actions under the title of security offenses is doubled as lack of quality in these laws and their ambiguousness, along with the necessity of subjective interpretations which do not necessarily comfort with rules and principles of interpretation, give rise to the violation of personal rights and freedoms. Finally, it was concluded that in many of crimes against security in the Iranian legal system vague and equivocal phrases such as hostile, advertisement against the system, disturbing security of the country, prohibited places, broad disruption, conspiracy against national security and so on have been applied which are serious threats to the violation of the principle of quality of criminal laws. Accordingly, it has been suggested to provide the principle of quality of laws, like the principle of legality of crime and punishment in substantive laws, which might be a hope for amendment of laws and omission of vague phrases in criminal laws.
کلیدواژهها [English]
- The Principle of Quality of Laws
- Crimes against Security
- Interpretation of Laws
- Elements of Crime
شیرزادپرگو، ایمان؛ آقابابایی، حسین. (1403ش). سیاست جنایی تقنینی و قضایی ایران پیرامون نهادهای ارفاقی در جرائم غیرخشونتآمیز علیه امنیت دولت. آموزههای حقوق کیفری، 21 (27)،7-34. https://doi.org/10.30513/cld.2024.6362.2034
الهام، غلامحسین. (1373ش). بررسی جرم محاربه و افساد فی الارض در فقه و قوانین موضوعه. مجلۀ حقوقی دادگستری، ش. 10، ص. 35-66.
امیدی،جلیل. (1376ش). تفسیر قانون در حقوق انگلستان. مجلۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، ش. 38، ص. 85-122.
امیدی، جلیل. (1399ش). مسئولیت دیوان عالی کشور در نظاممندسازی تفسیر قوانین کیفری. مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی، 50(1)، 1-24. https://doi.org/10.22059/jqclcs.2020.286593.1455
امیدی، جلیل. (1403ش). بیان تمثیلی قوانین کیفری و شاخصهای کیفیت قانون؛ چالش و رهیافت تفسیری. مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی، 54(1)، 41-60. https://doi.org/10.22059/jqclcs.2024.384751.1952
انصاری، باقر. (1385ش). ابهام حقوقی و تأثیر آن بر تصمیمگیریهای قضایی. تحقیقات حقوقی، 9(43) ،283-335.
برهانی، محسن. (1394ش). «افساد فی الارض؛ ابهام مفهومی، مفاسد عملی (تحلیل حقوقی مادۀ 286 قانون مجازات اسلامی). مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی، 2(2)، 19-44. https://doi.org/10.22059/JQCLCS-201511-1068
بشیریه، تهمورث. (1389ش). حوالۀ کیفری (بررسی کیفر جرم موضوع مادۀ 516 قانون مجازات اسلامی). آموزههای حقوق کیفری، 7(13)، 3-14.
پورمحمدی، محسن؛ حسینی، سید حسین؛ و شایگانفرد، مجید. (1402ش). ابهام در جرمانگاری بغی. مجلس و راهبرد، 30 (114)، 163-193. https://doi.org/10.22034/mr.2022.5030.4839
جعفری، مجتبی. (1401ش). جامعهشناسی حقوق کیفری (رویکرد انتقادی به حقوق کیفری)، (چاپ اول). تهران: میزان.
جعفری، محمدجواد؛ قاسمی، مسعود؛ و ترابی، مینا. (1398ش). بررسی موارد نقض اصول حقوق کیفری در جرمانگاری بغی و افساد فی الارض. فقه و تاریخ تمدن، 5(2)، 15-24. دسترسپذیر در: https://sanad.iau.ir/Journal/jhc/Article/913392
خاقانی اصفهانی، مهدی. (1395ش). محکومیت به اتهام همکاری با دول خارجی متخاصم. رویۀ قضایی، 1(1)، 35-43.
دانشپژوه، مصطفی. (1391ش). قلمرو اجرا و تفسیر قواعد حقوقی، (چاپ اول). تهران: انتشارات جنگل - پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
دریجانی، میترا؛ دلیر، حمید؛ و احمدی موسوی، سید مهدی. (1399ش). آسیبشناسی اصل شفافیت در قلمرو قانونگذاری کیفری ایران و ارتباط آن با حکمرانی خوب. جامعهشناسی سیاسی ایران، 1(9)، 174-209. https://doi.org/10.30510/psi.2020.113612
دلماس - مارتی، میری. (1402ش). نظامهای بزرگ سیاست جنایی، (ترجمۀ علیحسین نجفی ابرندآبادی). تهران: میزان.
رحیمینژاد، اسمعیل. (1376ش). روش تفسیر در قوانین کیفری. نامۀ مفید، ش. 12، ص. 35-50.
ساداتی، سید محمدمهدی. (1395ش). شرایط اعمال قاعدۀ درء در فقه امامیه و قانون مجازات اسلامی. مطالعات فقه و حقوق اسلامی، 8(14)، 113-146. https://doi.org/10.22075/feqh.2017.1950
سید مرتضی، علی بن حسین موسوی. (1348ش). الذریعة إلی أصول الشریعة، (تصحیح ابوالقاسم گرجی). تهران: دانشگاه تهران.
الشریف، محمدمهدی؛ آرایی، حمید. (1394ش). پلورالیسم استدلال حقوقی در پرتو تفسیرهای متعارض. حقوق تطبیقی، 4(1)، 3-26. https://doi.org/10.22096/law.2017.27917
عبداللهی، افشین. (1400ش). حوالۀ کیفری به مجازات حدی در تعزیرا ت با تأکید بر انجام اعمالی به قصد براندازی نظام. مجلۀ حقوقی دادگستری، 85(115)، 131-156. https://doi.org/10.22106/jlj.2021.134854.3606
عظیمزاده، شادی. (1403ش). حقوق جزای اختصاصی، (ج. 2، چاپ 25). تهران: نشر دوراندیشان.
عقیق، سید روحالله. (1403ش). واکاوی ضرورتهای بازنگری بزه جاسوسی در نظام کیفری ایران. پژوهشهای حقوق تطبیقی، 28(1)، 1-29.
غلامی، میثم؛ جوانجعفری بجنوردی، عبدالرضا؛ و ساداتی، سید محمدجواد. (1402ش). حقوق کیفری ایران در سنجۀ نظریۀ عقلانیت ماکس وِبِر. پژوهشهای حقوق جزا و جرمشناسی، 27، 19 - 1. https://doi.org/10.22034/jclc.2023.409021.1890
غیاثوند، سعید؛ میرخلیلی، سید محمود. (1396ش). تحلیل حقوقی تبانی علیه امنیت در ایران. فصلنامۀ علوم اجتماعی، ش. 11، ص. 133-148.
فریدمن، لورنس. (1378ش). مفهوم امنیت. در: گزیده مقالات سیاسی - امنیتی، (ج. دوم، ترجمۀ نشر پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی). تهران.
فلاحی، احمد. (1393ش). اصل ضرورت در جرمانگاری. تهران: دادگستر.
لکی، زینب. (1400ش). تنزل اصل قانونمندی در پرتو ارجاع کیفری. تهران: مجد.
محقق داماد، سید مصطفی. (1402ش). قواعد فقه4، بخش جزایی، (ویرایش چهارم). تهران: مرکز نشر علوم اسلامی.
مرادی، امیر. (1402ش). بررسی تطبیقی کیفی بودنِ مقررات کیفری، با نگاهی به حقوق ایران و دانشهای اخلاق، ادبیات و زبانشناسی. تحقیق و توسعه در حقوق و قانون، 6 (21)، 139-186.
مؤذنزادگان، حسنعلی؛ رهدارپور، حامد. (1397ش). اصل شفافیت قانون و جایگاه آن در رویۀ قضایی دیوان اروپایی حقوق بشر و حقوق کیفری ایران. دیدگاههای حقوقی قضایی، ش. 81، ص. 193-220.
میرخلیلی، سید محمود؛ نیکمنش، علیرضا؛ و دارابی، شهرداد. (1401ش). عناوین مجرمانۀ فراگیر و چالشهای حقوقی و جرمشناختی آن در سیاست کیفری ایران. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، 13 (26)، 237-268. https://doi.org/10.22034/law.2021.44700.2843
میرسعیدی، منصور. (۱۳۸۶ش). مسئولیت کیفری، (ج. 1، چاپ دوم). تهران: میزان.
میرمحمدصادقی، حسین؛ رحمتی، علی. (1394ش). مصادیق عدول از اصول کلی حقوق کیفری در جرائم علیه امنیت. راهبرد، 3(24)، 5-32. https://doi.org/20.1001.1.10283102.1394.24.3.1.8
میرمحمدصادقی، حسین. (1404ش). حقوق جزای اختصاصی (2): جرائم علیه مصالح عمومی کشور، (چاپ 46). تهران: میزان.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1387ش). خلاصه مباحث جرمشناسی، (به کوشش مجتبی جعفری). تهران، دانشگاه شهید بهشتی. دسترسپذیر در: lawtest.ir
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1391ش). دربارۀ امنیتشناسی؛ (از حق بر امنیت تا حق بر تأمین). دیباچه در: رضوانی، سودابه. مدیریت انسانمدار ریسک جرم، (چاپ اول). تهران: میزان.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1391ش). درآمدی بر پژوهش در نظام عدالت کیفری؛ فرصتها و چالشها. در: بایستههای پژوهش در نظام عدالت کیفری، (مجموعه مقالات، چاپ اول). تهران: میزان.
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1391ش). تقریرات درس جرمشناسی، (ویرایش ششم). تهران. دانشگاه شهید بهشتی. دسترسپذیر در: lawtest.ir
نجفی ابرندآبادی، علیحسین. (1395ش). آیین دادرسی کیفری؛ جدال قدرت - امنیت و حقوق - آزادیهای فردی. در: جمعی از مؤلفان. آیین دادرسی کیفری؛ بنیانها، چالشها و راهکارها، (چاپ اول). تهران: معاونت فرهنگی، اجتماعی و دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی.
نظامالمکی، جعفر. (1403ش). تحلیل و آسیبشناسی مادۀ 286 قانون مجازات اسلامی و راهکارهای تفسیری و اصلاحی آن. پژوهش حقوق کیفری، 12(46)، 5-38. https://doi.org/10.22054/jclr.2024.73464.2577
وکیلیان، حسن؛ مرکزمالمیری، احمد. (1395ش). مقدمهای بر فلسفۀ قانونگذاری؛ در تکاپوی ارتقای کیفیت قوانین. پژوهش حقوق عمومی، 18(51)، 29-54. https://doi.org/10.22054/qjpl.2016.5417
Ashworth, Andrew. (2000). Sentencing and criminal justice. London: butterworts. https://doi.org/10.1017/CBO9781139051965
Damiano, Canale. (2009). The Many Faces of the Codification of Law in Modern Continental Europe. Published in: Springer: Dordrech.
Gradinaru, Daniel. (2018). The Principle of Legality, RAIS Conference Proceedings, November 19-20, 289-294.
Hartoyo, and Soekorini, Noenik, and Handayati, Nur. (2023). Application of the Principle of Legality in the Criminal Justice System: Ensuring Justice and Protection of Human Rights. International Journal of Futures Studies, 6(2), 254-ـ256. https://doi.org/10.54783/endlessjournal.v6i2.174
Mihai Constantinescu, Radu Mareş (1999). Principle of non-retroactivity of the law in case of decisions of the Constitutional Court. in: the Magazine Dreptul no. 11.